Hakikât Hârı Menem

Men zamanın kisvesiyem hakikât hârı menem

Söylemezem kelâmımı köhne cihân varına

Ozanların bed sesiyem kovanda arı menem

Felek almaz selamımı kanmam intizârına 

Yola düşsem sine üryân gülen olur hâlime 

Medet deyu inilesem tutan olmaz elimden

Kurdu kuşu dinler iken girerler vebâlime 

Yaradana şükrederim isyân çıkmaz dilimden

Ne ihtişâm peşindeyim ne rızkın tasasında

Söz bir ağzın kölesidir çıktığında efendi

Canı seferber etmişem kemâlât yasasında 

Bundan geru durduramaz arsız feleğin fendi

Çün aklı zâya vermişem meczûp gibi yürürem

Şan-u şöhret neme gerek ömür nazârdan kısa

Gören göz belki aldanır gönül ile görürem

Yeşil bir hırkam olsun bir de yoldaşım asa

Kimse bilmez kimesnenin kimesneye nettügün

Men ki çile torbasında nâr-ı beyzâ bir kulum

İki lokma ekmek ile yaparım bayram düğün

Ya Hakk deyu yola çıktım değişmez asla yolum

Kays'ı mecnûn eden sebep zuhretmiş esasını

Ki Leyla'ya muhabbeti işte bundan ötürü

Aşk aşk deyu inilerken bulmuş aşkın hâsını

Gayrı istemezem demiş sinemi yakan dürrü

Sadıkâne yol alanlar merdivenden tırmanır

Yerine sığamaz olur miskin gönül kafesi

Mâ'nâdan bigâne kalan kendisini arz sanır

Bilemez ki sayılıdır aldığı her nefesi

_________Makberî

29/07/2026.... Kayseri