Keşke Açabilsek Yüreğimizi

Keşke Açabilsek Yüreğimizi

İçimizde kalan tüm gerçekleri,

Bağrımızda saklı hakikatleri,

Dil güler görünür, gönül kırgındır.

Derinlerde olan her ne var ise,

Dobra dobra çıkıp söyleseydik.

Gönlümüzde kopan fırtınaları,

Bir tatlı söz ile dindirseydik.

Bir tatlı söz ile yükler azalır,

Keşke zehrimizi dışa atsaydık.

Sessiz sessiz ağlayan gönlümüzü,

Haykıra haykıra anlatsaydık.

Adını söylesek dağa taşlara,

Kuşlara, kurtlara, bütün canlara.

Yüreğimizi açsak dost olanlara,

Bahar açardı o gün bağrımızda.

Söyleseydik keşke diyeceğimizi,

Açsaydık o güle duygumuzu

Yarın çok geç olur, ömür bitmeden,

Söyleseydik keşke diyeceğimizi.

Ayrılık gelmeden, vakit dolmadan,

Muhabbet eksilmez söz söylendikçe.

Pişmanlık kalmasın gönül hanede,

Ömür tükenmeden, yol son bulmadan.

Gönülden geçeni söyleyebilsek,

Dost ile dost olup bız  gülebilsek.

Bu fâni dünyadan hoş bir seda ile,

Güzel bir hatıra bırakabilsek.

Herkes bilir dünya fânidir bugün,

Kalan hoş bir sözle güzel bir izdir.

Sevgi söylenince gönüller birdir,

Keşke engel olmadan uçabilsek.

mesakin-02/06/2026