Z Kuşağı

Bakmayın siz haylazlığımıza,

Yol tutmaz aymazlığımıza,

Tembellik de ısrarımıza,

İşitip duymadığımıza.

Biliriz, hangi soydan hangi cetten geliriz,

Vatanımızı çok sever, belli etmeyiz,

Bayrak namustur, uğrunda can veririz,

Siper olur düşmana toprağı çiğnetmeyiz.

Z Kuşağı değil Türk oğlu Türk’üz.

Suretimiz farklı olsa da değişmez özümüz,

Bakidir, son nefesimize kadar ahdimiz,

Kızıl Elmayadır her daim yönümüz.

Türk, Kürt diye kabul etmedik ayrımı,

Şimdi kuşaklara çekecekler aklımı,

Bu şekilde unutturacaklar bana aslımı,

Bilgiyi bizde tutup, cahil edecekler atamı.

Bilgi çağı değiştirir mi? Hiç insanda ki kanı,

Unutturup geçmişi bozar mı? Bu bağı,

Koskoca yüreklerde yaşayan imanı,

Yıkıp da reva görür mü? Perişan viranı.

Değil midir? Her ilim hakikate merdiven,

Açıldıkça perdeler, küçülerek büyüyen,

Yenisi gelince eskiyi küstüren,

Mecliste edep ile diz çöktüren.

Her dönemin kendine hastır ilmi,

Katlanarak beraberinde yükseltir fenni,

Dün çözülmediyse sırrın kilidi,

Bugünkü hakikat yarına gecikirdi.

Her adımda sıralanır yapıtaşları,

Cevherler eklenerek aktarır mirası,

Kuşak diyerek oyalamak amacı,

Düşmanın dileği, oyunu, tuzağı.

Tembellikle yoğururlar rehaveti,

Hak gösterirler sana cehaleti,

Boş işlerde harcatırlar mahareti,

Maksat durdurmaktadır sendeki gayreti.

Oyun, eğlence ile geçsin vakit,

Emekler, sosyal medyada taklit,

Yiğitlere, evde kapanmak tehdit,

Başarılar sahte, hesaplar şahit.

Hünerin, maharetin ölçüsü takip,

Sanal dünyada sahte başarılara sahip,

Bilmez kime yandaş kime rakip,

Fatih olacak yürekler yapayda garip.

Edep, hayâ kalkınca güya özgür,

Olsun yalanlar batağında figür,

Kalksın sansür, yıkılsın kültür,

Amaçları, kanında saklı özdür.

Hangi tuzak kurulursa beyhude,

Kabarır yüreği tek celsede,

Mukaddeste ufak bir ihanet sezerse,

Bir anda kurt olur belirir mevzide.

Durdurmaz artık onu içinde kabaran,

Alevlenir içindeki volkan, işte o an,

Dosta can, düşmanın içine heyelan,

Ceylan sanılan postun içinden çıkar aslan.

Z kuşağı değil zaferin ilk harfi,

Malazgirt’te coşan erlerin sesi,

Ona da hatırlatır bir gün nesebi,

Türk kabul etmez esareti!