Kisu

Süzülür ay şavkı, dökülür her yana ziya,

Güzelliğin işler bu kadim, karanlık şuura.

Bedia bir çehre ki bürünmüş derin bir sırra,

Yalnızlık yakışmış o vakur ve eşsiz nura. 

Bu taze bir selam; kapılma sakın kedere,

Sesim bir dost eli, uzanır en uzak yere.

Bakışın bir mısra, süzülür gönülden cere,

Maksadım bir omuz olmak yorgun düşen sere.

Dostluğun gölgesi düşerken bu ıssız izine,

Bir yoldaş olayım şu sessiz ve mahzun dizine.

Ayın gümüş rengi vursun o asil yüzüne,

Aşk değil bu niyet; yoldaşlık ruhun özüne.