Sevmek Mesleği

Her bakkalın borç defteriydim hep ertelenen

Bir aşk sever beklerdim

Gelsin beni yırtsın diye.

Ne kadar büyük gelirdi her şey

Şimdi küçük bir kutuya sığdırdım kendimi.

Hey zabıtlar, seyyarım ben, öyle dolaşırım severken, bunu bilin.

Bırakın artık peşimi, yerim yurdum yok

İzinde almam sevmek için,

Önünde eğildiğiniz dilsiz hükümdarlarınızdan.

Her saat bir servis gelir alır beni

Gelirim yanına

Ağlar ağlar dönerim evime

Çocuk aşığım ben

Zorla sevmedim ama erkenden gördüm gözlerini.

Bir tek yanında bilirim beklemeyi

Yağmurda da beklerim ışık gözüme değdiğinde de

Evsiz kaldığımda da beklerim

Bazen bir kediye dönüşürüm bazen dövülmüş bir ata

Beyaz kaftan kadar temiz

Ve nur yüzle tamamlanmış beklerim

Camekanların önüne çiçekler dikerim

Çünkü çevremdeki en güzel canlılar bunlar ve özlem

Diğerleri yapay ve ter kokusuyla karışmış

Hey insanlar, çelme yiyip düşmemek benim için aşk, bunu da bilin.

Diz kanar ama kalp büyür sonunda.

Çocukluktaki gibi

Öyle mutluyum.