Şeyh Galib

Fâriğ olmam eylesen yüz bin cefâ, sevdim seni,

Böyle yazmış alnıma kilk-i kazâ, sevdim seni.

Ben bu sözden dönmezem devr eyledikçe nûh-felek,

Şâhid olsun aşkıma arz u semâ, sevdim seni.

Bend-i peyvend-i dilim ebrû-yı gaddârındadır,

Rişte-i cem’iyyetim zülf-i siyeh-kârındadır.

Hastayım, ümmîd-i sıhhat çeşm-i bîmârındadır,

Bir devâsız derde oldum mübtelâ, sevdim seni.

Ey hilâl-ebrû, dilin meyli sanadır doğrusu,

Sû-yi mihrâba nigâhım kec-edâdır doğrusu.

Râ kaşından inhirâf etsem riyâdır doğrusu,

Yâ savâb olmuş veyâ olmuş hatâ, sevdim seni.

Bîgubârım hasret-i hattınla hâk olsam yine,

Sıhhatim rûh-ı lebindendir helâk olsam yine.

Tîg-i gamzenden kesilmem çâk çâk olsam yine,

Hâsılı bîhûde cevr etme bana, sevdim seni.

Gâlib-i dîvâneyim, Ferhâd u Mecnûna salâ,

Yüz çevirmem olsa dünyâ bir yana ben bir yana.

Şem’ine pervâneyim, pervâ ne lâzımdır bana,

Anlasın bîgâne, bilsin âşinâ, sevdim seni.