Pekmez

Gitti güzel kızım,

Alışmıştık kendine.

On dört senedir

Evin bir ferdiydi .

Odalarımızda o vardı.

Kapalı sevmezdi kapıları.

Hep birlikte olmak isterdi

Kuyruk sallamaları ondandı .

Dışarıdan geldiğimizde

Kapıda karşılardı.

Sevinirdi çocuklar gibi

Kara toprak onu da aldı 

Hatıraları kaldı arkasında

Su çanağı,yemek tabağı

Boynu bükük kaldı ...