Uyan Milletim Uyan

UYAN MİLLETİM UYAN!

Hiç bu kadar istila etmedi Ankara’yı

Devlet makamlarını sarmış kara yılanlar

Ak diye gösteriyor alnındaki karayı

Halkımızı bezdirdi söylenilen yalanlar

Biz yılan tanımayız, onlar bizleri tanır

Gözü çok aç olanlar doruklara tırmanır

Kendini o dağların imparatoru sanır

Kartal yuvalarından yumurtayı çalanlar

Binbir çeşitleri var, zehirli ve zehirsiz

Mucizeler yaratır kendisine, sihirsiz

Limanlar yaptırıyor şehirlere bahirsiz

Yemin ederek bizden vekaleti alanlar.

Her birinin elinde bir marangoz keseri

“Hep bana” diye diye yontmak bütün eseri

Arada hatırımı sorsa da iyimseri 

İkilemler yaşıyor ara yerde kalanlar

Etnik kökeni neyse Laz’ı Laz, Kürt’ü Kürt’tür

Bu bayrağın altında yaşayan herkes Türk’tür

Irk-mezhep yarasını kaşıyan yaban erktir

Karşısında milleti bulsun halkı bölenler.

Kanun var, adalet var hiç kimse bir şey demez

Şeyhlerin karnı toktur, müritler bir şey yemez

Cehalet kuyusundan çıkmamızı istemez

Dini duygular ile aklımızı çelenler.

Coşari haykırıyor “uyan milletim” uyan

Aynı bayrak altında toplansın sesi duyan

Karanlıktan çıkamaz bu günlerde uyuyan

Doğruda birleşiyor Hakk yolunu bilenler.

05.06.2026/Samsun

İbrahim COŞAR