Yol Oldun Bana

YOL OLDUN BANA

Mecnunun çektiği hasretten çile

Yemyeşil ovada çöl oldun bana.

Ferhat’a eş değer olmasa bile

Dağları delecek kol oldun bana

Sevip sevilmeye geç kaldık demem

Aşkına köleyim, çekip gidemem

İpekli kumaştan libas istemem

Aşk ile giydiğim çul oldun bana

Aşkın karşısında eğiliyorum

Yârin hasretinden dağılıyorum

Hasret deryasında boğuluyorum

Tutunduğum sağlam sal oldun bana

Sevdan yüreğimde saklı sır sanki

Bu aşk senle bana münhasır sanki

Sensiz geçen her gün bir asır sanki

Sensizlikle geçen yıl oldun bana

Aşkta ayrılık var dese de derviş

İnsan severken de çekip gidermiş

Gurbet seven kalbi bülbül edermiş

Halimi anlatan dil oldun bana

Coşari aşkından gün be gün çağlar

Hasreti çekmekten yüreğim ağlar

Geçit vermese de dumanlı dağlar

Mutluluğa giden yol oldun bana

08.06.2026/Samsun

İbrahim COŞAR