Arafta Kaldım

Zaman akıp gider derler 

Sanki arafta sıkışıp kalmışım

Halbuki bilmiyorsun ki ne diyeceğimi 

Yine aynısını yaptın:Beklemedin

Biraz sesini duysam papatyalar gibi kökümden vazgeçerim

Biraz gözlerine baksam boğazım düğümlenir

Şimdi sen , diyebilir misin “sevmiyorsun beni”

İçimdekileri hissedemeden.

Sensizliğe alışkınım ben,alışkındım ben sen çekip giderken

Ama senin bana kırgın gözlerine alışkın değilim, olamam da 

Yapma yalvarırım yine git ama kırgın olma bana

İnsan üzmez sevdiğini, üzerse de bil ki yine sevdiğindendir.

Seni unutmayan bu gözler su verilmiş gibi canlanır

Hatırlatır zaman, önemli olan etkilenmemek

Gerçekten sevmiyorsan eğer.

Söyleyemedim sana içimden geçenleri 

Gurur mu dersin orasına sen karar ver

Ama şunu bil ki seni üzdüğüm her saniye için özür dilerim 

Geri dönsen bile dönemem artık , 

Gurur değil merak etme, ikimiz için.

Yapraklar döküldüğü zaman bil ki daha çok kırılıcağız 

O yapraklar da şahidim olsun ki her şey seni üzmemek için

Kıyamam ki ben sana , belki söylesem kırılıcaksın

“Nasipten ötesi yok sende istemiyorsun”

Keşke içimden geçenleri bi bilsen 

Sen ki hayallerimin başrolü,

Uykularımı bölen vicdanım.

Her şeyin üstünü kapatmışken bir anda çıkıverdin 

Kapatamıcam artık umarım kapatabiliriz.

Uyusam bile geçmeyecek bunu iyi biliyorum, 

Önceden yaşadık çünkü.

Belki de seni değil yaşadıklarımızı seviyorum

Keşke bu kadar hassas olmasaydım

Keşke senin gibi olabilseydim:sen çok çabuk unutursun 

Aklıma geldikçe vicdanım nefesimi zorluyor

Umarım karşılaşırız bugün 

Yoksa öldürecek bu azap beni

Yine de özür dilerim affet

Daha sana seni hala sevdiğimi söyleyememişken 

Beni bırakıp gitme 

En çok söyleyemedikleri canını yakar insanın

Yanlış zamandı 

Geç kalınmışlıklardı 

Çok şey söylemek isterdim

“Ama” girerdi araya 

Sen de dinlemek istemezdin

Biliyorum ki hiç sevmezsin o kelimeyi 

En az benim kadar, 

Öyle bi kelime ki her şeyin kaderini değiştirir

Seni seviyorum ama… 

İşte söylemek istemiyorum sana üzüleceksin 

Ben üzemem sevdiklerimi