Bekle Beni Ben Sana Geleceğim

Bekle Beni, Ben Sana Geleceğim

Zamanın durduğu, mekânın silindiği o mutlak noktaya doğru yürüyorum. Adımlarım ağır, yüküm kelimelerden ve hasretten ibaret. Heybemde senin o aşkı asil kılan gülüşün, içimde baştan sona sen kokan o yaralı bahçem var. Sana doğru geliyorum. Yol uzun, yollar çetin; ama kalbimde bir pusula var ki ibresi hep seni, hep senin olduğun o sığınağı gösteriyor. Şimdi uzağındayım belki, dünya denilen bu kargaşanın tam ortasında, yaprakları bir bir savrulan o harap olmuş baharla baş başayım. Ama içimde bir ses, rüzgârın uğultusunu bastırarak fısıldıyor: Bekle beni, ben sana geleceğim.

Senin olduğun yer, benim için coğrafi bir haritanın parçası değil artık. Sen, varlığınla en kurak, en ıssız çöllerimi bile birer kâşaneye çevirensin. İnsanlar lüksü saraylarda, ihtişamı mermer sütunlarda ararken, ben senin bir tek tebessümünde dünyanın en zengin hükümdarı oluyorum. Adının geçtiği her yer, ayak bastığın her çorak toprak, göz açıp kapayıncaya kadar birer saraya, birer huzur vadisine dönüşüyor. İşte bu yüzden, o çölün sıcağı da bağrımı yaksa, o yolların tozu gözlerimi de kör etse, yürümekten vazgeçmeyeceğim. Çünkü biliyorum ki yolun sonu, senin o saraydan daha görkemli gönlüne çıkıyor. Gülüşünle dünyadaki en nazlı çiçekleri kıskandıran sevgilim; dallarımda bir tomurcuk kalmamış olsa da, toprağım susuzluktan yarılsa da feryat etmiyorum. Çünkü biliyorum ki bendeki bu kuraklık, senin nehrine kavuştuğum an son bulacak. Bir zamanlar içimde şen şakrak öten o bülbül, şimdilerde sadece dikenlerin arasında sessizce bekliyorsa, bu bir vazgeçiş değil; senin sesini duyduğunda yeniden şakımak için biriktirdiği bir nefes Fatiha’sıdır.

Sana geleceğim... Üstelik üzerimdeki bütün fazlalıklardan, dünyanın o yorucu gürültüsünden, maskelerinden ve yalanlarından arınarak geleceğim. Kapına vardığımda ne bir saray ihtişamı getireceğim sana, ne de yaldızlı vaatler. Elimde sadece, kokusu baştan sona sen olan yorgun ama sadık bir yürek olacak. Sen sadece bekle. Zamanı unutup, mesafeleri hiçe sayarak, o dipsiz boşlukları senin sevdanla doldurarak geleceğim. Çölü kâşane yapan o büyük sırrın peşinde, adın her nefesimde bir vird gibi dönerek geleceğim. Yüreğini geniş tut, kapını aralık bırak; çünkü bu can, o kokunun peşinde bir pervane misali, er ya da geç aslına, yani sana döneceğim, vesselam.

Mehmet Aluç