Selma Nın Peşinde

Selman'ın Peşinde

Yola düştüm sabahın erken vaktinde,

Bir umut kırıntısı var hep kalbimde.

Dünya dönüyor ama benim eksenimde,

Dolanıp duruyorum Selma-nın peşinde.

Bakkala sordum, "Dün buradaydı" dedi,

Manav dedi "Bir salkım üzüm yedi".

Şu koskoca şehirde benden gayri şimdi,

Herkes bir iz bulmuş Selma-nın peşinde.

İnsanız nihayetinde, yorulur ayaklar,

Çay ocağında bekler demli bardaklar.

Görenler halime bıyık altından güler,

Mecnun’a döndüm bak Selma-nın peşinde.

Ne paranın pulun, ne mülkün derdindeyim,

Ben sadece kaybolan bir dost izindeyim.

Bulursam eğer, bir çift lafın peşindeyim,

Ömür tüketiyorum Selma-nın peşinde.

Köşe başını döndüm, bir ses mi geldi? 

Dedim "Tamam, bu sefer talihim güldü.

 Meğer kahveci rüzgârdan hasır serdi, 

Yine hüsranla kaldım Selma-nın peşinde.

Ayakkabım eskidi, tabanı delik, 

Cepte kalmadı zaten beş para nakit. 

Dostlar diyor: “Bırak yahu, bu ne delilik?”

 Anlamazlar halimi Selma-nın peşinde.

Simitçi rüşvet ister, "Bir ipucu var" der, 

Yoldan geçen kediler halime dertlenir. 

Şu insanlık hali bu, aranmakla biter, 

Gözümde tütüyor bak Selma-nın peşinde.

Güneş yavaştan batar, gölgeler uzar, 

Yüreğimde tatlı bir yorgunluk sızlar. 

Bulamasam da bugün, yarın yine pazar, 

Gerekirse yaşlanırım Selma-nın peşinde.

Mehmet Aluç