Köşeyi Döndüm

Okudukça okuyasım geldi şu mesajı. 456.000 avroyu görünce ve hesabını yapınca adeta küçük dilimi yutacaktım. Dünyanın en mutlu insanı ben olmalıydım. Bir hayırseverin binlerce insan arasından beni seçmesi kader olabilir miydi?

Oldukça yüksek bir meblağ; elle sayılmaz. Para yatar yatmaz beni ya o bankanın müdürü ya da Hazine ve Maliye Bakanlığı ile emniyetten birileri kesin arardı. Soruşturmaya girerdim; çünkü bu kadar parayı belki  ömrüm boyunca kazanamam. Yerine göre en az dört veya beş daire eder ve aylık 200 bin lira kira getirisi olur, hem de hiç çalışmadan...

Gözlerim ışıl ışıl oldu, yarış atları gibi yerimde duramıyorum, kalbim trampet  çalar gibi atıyor,hayatımın baharını yaşıyorum, köşeyi döndüm yani...

Sevenlerim anında artar, telefonum hiç susmaz; arayan, soran çok olur. Açılışlara, festivallere, düğünlere hep davet alırım. Gittiğim yerlerde padişahlar gibi ağırlanırım. Kurumlardaki işlerimi hızlı yaparlar, reklam teklifleri alırım...

"Aç tavuk kendini buğday ambarında sanırmış."

Sonra mesajın devamını okudum:

“Merhaba,

Sizi rahatsız ettiğim için özür dilerim. İyileşmesi mümkün olmayan bir beyin kanserine yakalandığım için tüm mal varlığımı bağışlamak istiyorum. Doktorlar günlerimin sayılı olduğunu söyledi. Hesabımda 456.000 avro var ve bunu bankada bırakmak istemiyorum. Varlıklarımı miras alacak birini arıyorum. Bu teklifi kabul ederseniz herhangi bir sorun yaşamazsınız. Daha fazla bilgi almak için lütfen Gmail adresinizi veya WhatsApp numaranızı bırakın.”

Bir başka mesaj ise şöyleydi:

“Merhaba, bir tane kızım var. Babası cezaevinde, görüşmüyoruz; boşanma aşamasındayım. Bir paket mamaya ihtiyacım var. Mama istiyor, alamıyorum. İmkânın varsa yardım eder misin? Çok dua ederim. Bu arada Samsun’da yaşıyorum. Rahatsız ettiysem kusura bakmayın.”

Yalancıların ağzında sakız, dolandırıcıların elinde meze olmaktansa züğürt kalmayı tercih ederim. Mesajı göndereni engelledim. Üstelik profilinde güzel bir kadın resmi vardı...