Boykotun Vakarıyla Geliyoruz

O gün anlaşılmayı beklediler,

Her kafadan bir ses çıktı, hırslar köpürdü.

Vicdanı unutmuş, kilit vurulmuş kalpler

Dar kalıplara imanlar çatıldı

Nice alimler susturuldu

Çiçekli fistanlarda kaldı ahlar...

Allah'ın dediği olsun dediler

Yürüdüler şaha, en yüksek arşa.

Zalimler coştu, Filistin yandı

Çocukların ahı bile yüreklere değmedi

İman doldukça kalpler, ahlar kaldı kara fistanlarda

Yüz yıl geçti, acılar birleşti

Kan ve gözyaşı dinmedi.

Adalet için çarpan yürekler

Kur'an'dan Müslümanlar çıkıp geldiler

Zamandan ve mekandan bağımsız, çağlar ötesinden...

Bizi birbirimize kırdırdılar yıllarca

İçimize attılar tefrika ateşini

Seyre daldılar hasta Osmanlıyı...

Ama yok edemediler,

İchlerindeki iman ateşini söndüremediler!

Bir öldüler, binlercesiyle geri döndüler.

Bu sıradan bir eylem değil artık

Bir duruş, bir kimlik, bir ahlaki üstünlük!

İnancın, sabrın ve asilliğin getirdiği o dik duruş,

Zulme karşı kuşanılan en soylu özgürlük...

Başak şehir'de, Eyüp'te, Üsküdar'da,

Dağkapı anneleriyle Diyarbakır’da...

Bugün Şeyh Said ruhu bende! diyen dillerle

Van'da, Kahramanmaraş'ta, Balıkesir'de ve daha nicesinde...

Yarım kalan rüyayı tamamlamaya,

Yeryüzüne adaleti yeniden fısıldamaya,

Çıkıyorlar dirilişle!

Öldü mü sandınız?

Bizler geliyoruz; Kur'an'dan Müslümanlar!

Not: Şeyh Said’in aziz anısına; Şeyh Said'ler ölmedi, kök saldı köklerden göklere!