Dara Giden İmanlı Yürekler

Vurarak, dökerek değil; karıncayı bile incitmeden geçip gittiler bu dünyadan... Geride ne kırık bir kalp bıraktılar ne de haksızlığa eğilmiş torun, evlat ne de bir baş.

Yüzyıldır sevdası eksilmek şöyle dursun, gün geçtikçe dağ gibi büyüyen O Hak Yolcusu mirasın evlatlarıyız. Şeyh Said’in yurdunda; dönemin tüm fırtınalarına rağmen itibarından, asaletinden ve duruşundan zerre kadar kaybetmeyen o imanlı yüreklerin izini sürüyorum şimdi... Palu'nun köklü ilmini, Hınıs'ın sarsılmaz asaletini, Lice'nin ve Piran'ın dertli sokaklarını taşıyorum içimde. Diyarbakır’da, Bingöl’de, Muş’ta, Tunceli’de, Van’da; Suriye, Filistin, İran ve Irak’la tüm Ortadoğu’da; hatta sınırları aşıp Kanada’da aynı sancıyla, aynı asil imanla atan koca bir coğrafyanın yüreğinde...

Nasıl oldu da, haksızlığın en büyüğüne uğradıklarında bile o vakur duruşlarından taviz vermediler? 

Nasıl oldu da, ilmi ve imanı zırh gibi kuşanıp, darağacına yürürken bile yüzlerinde mütevekkil tebessümü taşıyabildiler?

İşte bu sorunun cevabı; kırıp dökerek değil, gönül inşa ederek ahirete göçenlerin sırrında saklıdır. Onlar toprağa gömülmedi, birer tohum gibi ekildiler. Ve yüz yıl sonra bugün, o kalplere ekilen tohumlar asil birer çınar olarak tarihin göğsüne kök salmaya devam ediyor.

Selam olsun dara giderken bile imanından ve itibarından zerre kaybetmeyen o koca yüreklere...

Zaman değişse de asil ruhların imtihanı ve duruşu değişmiyor.

İşte bu yüzden, hakkı savunmanın yolu yıkmaktan değil, sarsılmaz bir vakardan geçer. Bugün muhtaç olduğumuz boykot bilinci de tam olarak bu kesintisiz akan kaynaktan beslenmelidir. Vurarak, dökerek, kırarak değil; karıncayı bile incitmeden, haklı davasından ve asaletinden zerre kadar ödün vermeden, dimdik ve tertemiz durabilmek...