Sisli Dağlar Çiçeklendi

Göz kamaştırıcı kristal bu kürelerinin

Gizlediği gönüllü neferi...

Nurdan damlalar sarmış kardelenleri,

İpekten kozasında vakti bekler,

Sessizliğin içindeki dünyasına almaz kimseyi.

Acelesi yok telaşın,

Ne varsa yükler emanette.

Önce toprağa selam, köklere derinlere,

Sonra göğe kaldırır, arşa uzanır gülüşü...

Lavantalı yollardan geçer,

Sonsuzluk kapısına uzanır.

Kat kat fırfırlı etekler giyinmiş çiçekler

Pespembe düşlerde...

Ağaçlar beyaz duvakları taç yapmışlar,

Tüller uçuşur mutluluktan.

Sırt sırta, omuz omuza,

Öbek öbek olmuş çiçekler;

İnsanlığı kuşatıp delice sarhoş etmek için işbirliğinde.

Gök yere aşkını söyledikçe,

Yer renkten renge giriyor,

Al al oluyor yanakları...

Küçük bir kız çiçek parmak uçlarında,

Kırlarda ak zinciri boynuna takmış.

Sütlü kahve at, sarı tarlalarda sekiyor tüm endamıyla.

Ayçiçekleri güneşin etrafında raksa durmuş,

Kelebekler büyüye kapılmış...

Her çiçeğe uğrayıp kısacık ömrünü

Güzelliklerle doldurma telaşı içinde naifçe.

Uğur böceği çiçekle döşenmiş uçuş pistinde,

Mavi göğün denizinde beyaz dalgalar yüzüyor...

Ve uyuya kalıyor bir kadın göğe bakarken

Sisli dağlar çiçeklendi

Hafızalara iz bırakıyor...