Hüzün

Hüzün

Sar beni sıkıca sar sadık dostum

Çileli davamın dermanı hüzün

Dövündüm yıllarca yaş döktüm sustum

İhlassız duamın gümânı hüzün

Çürüdüm kavruldum sessiz derinden

Ciğerim söküldü sanki yerinden

Sonsuzluk bestesi eser serinden

Bu garip avamın amanı hüzün

Hüzün sığınağım gözyaşı pirim

Büyük neticeye kilitlenirim

Hep hayâl ederim ümitlenirim

Sabır çöllerinin imanı hüzün

Hüzün gözyaşları tevekkül kahır

Havf reca o günü müjdeliyor yâr

Sultanlık o günde o gün nevbahar

Büyük terhislerin zamanı hüzün

Mizanı bekleyen büyük hesap var

Yumruğu sıkmışım o güne kadar

Soluk soluğayım ben hep sonbahar

Sahipsiz kervanın harmanı hüzün

Tahammül var hak mizana taşımak

Hüzünlerin ikliminde yaşamak

Bağrı yanık yüz görünce yanmak hak

Suskun yüreklerin dumanı hüzün 

Ömer Ekinci Micingirt 

İnsanın hüznü derinleştikçe suskunluğu artar. Micingirt