Şifreli Konuşma

— Buyur canım.

— Ne yapıyorsun?

— Yemek hazırladım, gel, beraber yiyelim.

— Ben çoktan yedim. Yarın izinli misin?

— İzinliyim. Sen?

— Ben de izinliyim. Buluşalım mı?

— Olur ama nasıl?

— Hastanede.

— Hasta mısın? Geçmiş olsun,saat kaçta randevun?

— Saat 14.30'da. Kalbimde ritim bozukluğu varmış ama hayati tehlikem yokmuş. Sen yarım saat önce hastane kantininde ol. Yardımına ihtiyacım var.

Kocasıyla şöyle konuşuyorlardı:

— Kimdi canım o?

— Kezban... İş arkadaşım. Çok üzüldüm kadıncağıza.

— Neden?

— Hastaymış. Yanında olmamı istiyor.

— Yok mu kimsesi; çocuğu, kocası, arkadaşı...

— Var da kimseye fazla güvenmez. Onunla iyi anlaşıyoruz,yemeğe hep beraber gider geliriz.

— Arkadaşlık zor zamanda belli olur canım, o zaman yarın git, yalnız bırakma kadını!

Şifreli konuşmanın aslı ise şuydu: Kezban, aslında iş yerindeki erkek arkadaşıydı ve adı Musut'tu. Hastanede değil, başka bir yerde buluşacaklardı. Yanında kocasının olduğunu anlayınca konuşmalarını şifreli hâle getirmeleri "pes" dedirtiyordu.