Bitmeyen Şiir

Sabır tükendi, yollar uzadı,

Gözler beklemekten ağırlaştı.

Bir ömür sessizce akıp geçti,

Sana yazılan şiirler hiç tükenmedi.

Umutlar soldu, mevsimler geçti,

Yıllar eskidi.

Ama sen,

Bir an olsun aklımdan çıkmadın.

Günler aktı, geceler geçti,

Ömür sessizce tükendi.

Hatıralar kaldı geriye,

Yüreğim adını hiç unutmadı.

Saçlarıma aklar düştü,

Zaman izini bıraktı.

Ama içimde taşıdığım sevgi,

Hiç eksilmedi.

Kalem sustu, sözler azaldı,

Mürekkep bile yoruldu.

Yine de adını anınca,

İçimde bahar yeniden açtı.

Ne bekleyiş bitti,

Ne hasret dindi.

Sensiz geçen her mevsim,

Seni biraz daha özletti.

Bir gün gözlerim kapanırsa,

Rüzgâr sana şiirlerimi götürsün.

Çünkü ömür biter, nefes tükenir;

Ama gönlümde

Sonsuza dek yaşayacaksın.

mesakin-02/07/2026