Yaktın

Yaktın

Ben kendimi yıllardır terk edilmiş bir konak sandım,

Kapımdan içeri girdin, bütün sessizliği yaktın

Ne büyük sözler söyledin ne de mucize getirdin,

Bir eski duvarın iç yüzüne usulca baktın

Bilmezdim insan bazen değişmez, yalnız durulurmuş,

Dağılmış bütün mevsimlerime yeniden can saldın

Ne vakit geçmişe varsam kırgınlık eksilir oldu,

İçimde unutulmuş ne varsa bir bir sen yaptın

Ben seni tarif etmeye kalktıkça eksildim meğer,

Sustum; o sükût içinde en uzun yere kaldın

II

Bir akşam içimde biriken bütün yollar sustu,

Bir tek susuşunla gönlümde bin kandil yaktım

Ne aceleyle geldin ne de iz bırakarak geçtin,

Sanki yıllardır bildiğin bir kapıdan içeri baktım

Ben ömrü hep uzaklarda aranır sandım meğer,

Bir duruşunla içimde kaybolan yolu buldum

Ne kadar eksik yanım varsa adını koymadan,

Kırık yerlerime sessizce sabrımı saldım

Öyle büyük değişimler olmadı hayatımda,

Yalnız içimdeki yükleri usul usul saldım

Bir gün kendi sesime yabancı kaldığım vakit,

Hiç konuşmadan yanıma oturup seni duydum

Bilmezsin, bazı yakınlıklar dokunmadan olur,

Bir bakışınla içimde kaç mevsimi açtım

Ne gidenler iz bıraktı ne kalanlar iz sürdü,

Sen hiçbir şey istemeden gönlünde yer aldım

Şimdi dönüp bakıyorum da geçen bütün yıllara,

Ne kadar yorulduysam omzumu omzuna koydum

Ben kendimi yıllarca yarım kalmış zaman sandım,

Bir sessiz gelişinle bütün aynalara baktın

Ne çok kalabalık geçti gönlümün eşiğinden,

Bir tek sen içimdeki tenha yere aktın

Bilmezdim insan bazen söz ile anlaşılmazmış,

Bir susuş bıraktın içime, sonra derine kaçtın

Ne isim koyabildim ne bir teşbih yakıştırdım,

Her tarif eksik düştü, her benzetmeden yaktın

Bir akşamüzeriydi; ne gece ne de gündüzdü,

İçimde kurduğum bütün uzaklıklardan baktın

Ben seni tutmak değil, anlamak isterdim yalnız,

Sen anlamın ötesine geçip gözümden aktın

Ne zaman içime dönsem bir pencere açılıyor,

Bir eski hatıranın tozlu rafından baktın

Öyle derin yer ettin yokluğun dahi taşmaz,

Gitmek ister gibi oldun, yine sen bende kaldın

Şimdi anlıyorum ki; yakınlıklar böyledir,

Yaklaştıkça çoğaldın, tarif oldukça baktın

Mehmet Aluç