Çoban Ve Sürü

Yaşlı çoban ölüm döşeğinde nefeslerini saymaktaydı. Oğlunu yanına çağırtıp son nasihatlerini söyledi.

_ Oğlum! Bu dünya fani, gönül vermeki, ayrılmak güç olmasın. Yaşadığın her an doğruluktan ayrılmaki , yalancıya avuç açmayasın. Eğri bildiğine doğru deme; doğru bildiğine de eğri deme.. sürüden çıkan koyunu , sürüye bir daha koyamazsın .Diyelim ki koydun diğer koyunları da sürüden kaybedersin. Sanma

ki ; kurt yer koyunu. Koyunun beyni kurt olan esas kurt olandır. Koyun postu giymiş kurttan daim kaçınasın. Çoban olmak kolay mı sanırsın. Hem kurdun hem koyunun dilini bilmek gerek, cebinde tek kaval olan çoban mıdır sanırsın.

Attığın adıma dikkat et. Bin defa düşün bir kere at adımını. Adımını atanın geriye dönüşü yoktur. Kendi kurt olup da kendi postunu yemek de var.

Oğlum ! Övsünler diyerek iş yapma. Hakk`ın rızası alınmamış işten hayır mı gelecek sanırsın.. Duygusu aklı olanın işinin bittiğini kim görmüş, her şeyi aklıyla bulacak sananın, doğruyu bulduğunu kim yazmış. Gönlüne kazı ; aklı, mantığı, ruhu, edebi. Dördünü baş tacı edersen hem koyunun hem de kurdun dilinden anlarsın.

Oğlum! Konuşurken korkak olma. Sen ürkersen onlardan sürünü kaybedersin. Kavalını doğru kullanmazsan sen sürü olur onlar da çoban..

Dimdik dur sürüne , eğil sadece Rabbine..

Bahtinur  Cano

Yaşlı çoban gözlerini kapattı son görevini ifa etmenin onuruyla. Ama ne bilsinki oğlunun böyle sürüyü bozacağını. Koyun postu giymiş kurda aldanacağını.