Dur Adem Dayı

Dur artık be Adem Dayı!

Yaşın demiş elli.

Sen gençken akan derenin yolu değişti.

Hala yirmi beşinde gibi davranırsın,

Pişman olursun yarın…

Nerede akşam orada çalgı,

Elinde bir şişe,

Seninle takılanlar dört köşe.

Her düğüne koşarsın,

Kafayı bulup oynar, coşarsın.

Bulanık çaylar duruldu,

Sen durulmadın Adem Dayı!

Arkandan gülüyorlar haberin olsun,

Gel artık imana, izana.

Hiç olmazsa,

Cumaya,  cenazeye, bayrama…

Doğduğun günki gibi

Kulağına ezan dolsun.

Bekliyoruz bugün Adem Dayı…

Utan gayrı, koşarsın hala

Kadın- kız peşinde.

Tavlaymış, okeymiş, pokermiş

Senin kumar neyine?

Yaşıtların, toruna torbaya karıştı,

Bazılarınınsa bedenleri topraklaştı.

Kendine gel Adem Dayı!

Ah! Ah!

Adem Dayılar bitmez…