Şahdamarı Efsun Kan

Çıkarsız süt içenler leylak kokuyor cana

Canım kurban canana riyasız konan an' a

Aynalar konuşun artık; gölgesiz sükût bir can

Hangi iklimi yarattın, şahdamarı, efsun kan.

Umman, deniz ve gölden; yerden kalkan buhar sis

Yangınıyla göklerde duran buluta hapis

Nefsin şimşeği patlar, ardı yağan bol yağmur

Mavi gök, sarı sıcak; ne de çok hissi umur

Hele gelin yarenler, kime niyet ve kısmet

Güneşse ayı görür; aydan dünyaya ibret

Sen sen ol da terk etme, zifir gecene güneş

Araya koyma gölge; Mecnunaysa Leyla eş

Fındığı saran kabuk, için boş, belli senin

Salınarak yürürsün; adımın hava, benin

Fındığı kıran bilir, içini görür belli

Hissiyat! Yaşsız tarif; ne yetmiş ne de elli