Yorulmuşsun

Yorulmuşsun, görüyorum; adil olmayan harcın.

Döner dünya, adı belli; yaprağını budar hırçın.

Kaos söyler derdini, budar elin çiçeğini;

Helal haram karmaşası, örter ömrün eteğini.

"Niçin içersin?" diye sordular mı sana acep;

Hangi ağır hükümler sarhoş yaptı seni Recep?

Âlemin kralı olsan, ortada yangın, hüküm;

Kâbe yıkan günahkâr! Sarhoşun iki büklüm.

Beyin çalar trampeti, ruhun nâlân nağmesi;

Duyuyorsun işte bak, sarhoşun feryat sesi.

Canını yakan belli, hangi puştun gölgesi;

Nağme olur yankılanır, titrer gönül ezgisi.

Güçsüzün güçlüye bir daveti bu ancak;

Budamayasın asla, vurma cana sen nacak.

Ateşin narında dönse de döner asla;

Kırmayasın sapından, aykırı faul pasla.