Işıklar Bekledim

Işıklar bekledim yılgın umuttan

Yoluma gün gibi vuran olmadı.

Yağan yağmur gibi kara buluttan

Döküldüm halimi soran olmadı.

Yüreğime sevda yükü yükledim

Gönül defterime ismin ekledim

Karanlık gecede şafak bekledim

Doğacak güneşi gören olmadı.

Kederi ve gamı bitiremedim

Kadere gücümü yetiremedim

Yolumu sevgiye götüremedim

Yanımda dağ gibi duran olmadı.

Hayatta neşeyle açıldı aram

Azaldı aydınlık çoğaldı karam

Ömür çilesinde kanıyor yaram

Gelip te hayrına saran olmadı.

Aşkın kazığına gönül bağladım

Yüreğimi sevda ile dağladım

Utancımdan için, için ağladım

Uzatıp bir mendil veren olmadı.

Yoruldum dizimin kalmadı feri

Giden dert katarı döner mi geri

Ateşte yanarken ruhun her yeri

Dertlerime kafa yoran olmadı.

Karıştırdım gerçek ile yalanı

Yıkılmış gönülde baki kalanı

Unuttum yürekte olan talanı

Geleceğe hayal kuran olmadı.

A. Kadir YALDIZKAYA