Edebiyat Deryasında

Kendi çapımda ufak tefek şeyler yazıp paylaşıyorum ama bunları çoğu kez geniş kitlelere ulaşmak için yapmıyorum; sevdiğim için yapıyorum. Bir başkasının yerine yemek yiyebilir misiniz ya da su içebilir misiniz? Hayır. Kendim için yazıyorum, kendim için okuyorum, kendim için paylaşıyorum ve yine kendim için silip atıyorum. Güzel yapılan tüm işlerin temelinde sevgi yatar. Eğer içinizde sevgi yoksa ve sırf yapmak için yapıyorsanız, kendinizi oyalarsınız ya da kandırırsınız.

Okumayan bir milletiz; istediğiniz kadar itiraz edin! Şimdi evinizden çıkıp yüz metre sağa, yüz metre sola, yüz metre ileri ve yüz metre geri giderek kaç tane kitabevinin olduğunu söyleyin bana. Mahallenizde şimdiye kadar bir kitabevinin (kırtasiye demiyorum) açılışına tanıklık ettiniz mi? Genellikle dönerci, hırdavatçı, tekstilci, büfe, market gibi küçük veya büyük işletmelerin açıldığını ya da kapandığını görürsünüz. Bedenimizi doyuran ürünler, ruhumuzu ve zihnimizi doyuran ürünlerin önüne geçmiştir, diyebiliriz. Kabul etsek de etmesek de kapitalist dünya düzeni bize bunları dayatıyor: Çok sat, çok kazan ve çok tüket!

Televizyon programlarına baktığımızda -bir iki kanal hariç- edebiyat programları yok. Hepsi ya spor, ya eğlence, ya haber ya da ipe sapa gelmez yarışma programları. Edebiyatı sevdirmeye yönelik ne kitap tanıtımları var, ne kitap çekilişleri ne de yazar ve şairlerle söyleşiler... Ya spor yazarları konuşuyor ya da yandaş veya muhalif yazarlar... Demek ki spor ve siyaset her şeyin üstünde tutuluyor; çünkü tanınırlığı ve saygınlığı yüksek, ekonomik getirisi de fazla.

Kitap almak ayrı bir tutku, ona dokunup koklamak ayrı bir tutku, okumak ayrı bir tutku, anlamak ayrı bir tutku ve anladığını anlatmak da edebiyat sahnesinde ayrı bir tutkudur. Ömür biter, öğrenme yolu bitmez.

Allah'ın izniyle buradaki paylaştıklarımı derleyip düzenleyerek bir kitap hâline getirmeyi planlıyorum. Amacım çok satıp üne kavuşmak değil; kalan günlerimi fikir deryasında yüzerek geçirmek istiyorum.