Bir Ömre Sığmayan Sevda

Ben kışı, o baharı yaşarken,

Habersiz aktı kalbime bir nehir.

Neydi başıma gelen?

Bir farklılık vardı onda,

Anlatmak kolay değildi.

Ayrı zamanların insanlarıydık,

İkimiz de biliyorduk bunu.

Kader, her zamanki gibi ağlarını ördü,

Dağlar kadar engeller sıralandı

Ne kelamla,ne bakışla dokunduk hayata

Yine de unutulmadı.

Aylar geçti, yıllar geçti,

Saçlarıma aklar düştü.

 göründüğünden beri

Bir daha eski hâlime dönmedim.

Yüreğimde sessiz bir sızı kök saldın,

İlk günkü gibi.

İsmin sessizce içime kazındı,

Zaman bile silemedi 

İçimde nice fırtınalar koptu,

Sessizlik örttü her yeri.

Uzaklık hiç değişmedi,

Özlem ise hiç eksilmedi.

Yokluk bile

Sevdanın izini silemedi.

Yollarımız bir daha kesişmese de,

Kalbimin titremesi hiç dinmedi.

Ömür sessizce tükenip gitse de,

Hatıraların içimde yaşamaya devam etti.

Zaman eksiltmedi bu sevgiyi.

Bir ömre sığmayacak kadar büyük,

Ufuklara taşan bir nehir gibi,

Sessiz ama sonsuz bir sevda;

Belki de sonsuza dek sürecek.

mesakin-14/07/2026