Akrebin İntiharı

Bugün dünya yansa,

külü avucuma değmez,

Bugün akıl sürgün,

bugün mantık dilsiz;

Zamanın çarkı kırılsın,

yelkovan intihar etsin

Dursun tüm saatler,

bu anın kutsallığında...

İçimde kıyametler koparan o devasa çığlığı,

İnce bir ipek gibi fısıltıya çevirdim.

Ruhumun fırtınası dindi,

şimdi kalbine fısıldıyorum:

Gitme, bu gece zamanı burada durdur.

Sarılalım sımsıkı,

Anne sıcaklığına sığınan iki yetim çocuk gibi,...

Şafak, penceremizin camını kanatana dek...

Gecenin siyahi kanı,

sabahın kızıllığına karışana kadar,

Bırak, firar etsin zihnimizdeki o yorgun düşünceler.

Bugün akıl sürgün,

bugün mantık prangalı;

mum ışığında

duvarda dans eden sarılan kollarımız

bu gece,

masalsı teslimiyetin kucağında can versin...