Elbet Bir Gün



Hep yokuşlar çıktım nefes nefese,

Düze ulaşmadan geçti çağımız.

Ümit çıkmazında geçti hadise,

Gurbette sarardı yeşil dalımız.

Dedim kendime: "Biraz daha sabret,

Başladığım yere dönerim elbet."

Yeter ki toprak kokusunu hisset,

Yine tüter bir gün bizim bacamız.

Ömür dediğimiz tatlı uykumuş,

Gözümde tüten memleket ufkuymuş.

Sevenler bir gün elbet kavuşurmuş,

Hicran deryasında kalmaz salımız.

Akan saatler mi zamanı yutan,

Yoksa içimizde o koru tutan?

Umut biter mi hiç yürekte yatan?

Yeniden şenlenir bizim bağımız.

.

16 temmuz 2026