O Gün O Hitabı Düşününce

Gözlerimi kapattım,

daldım derin düşüncelere...

Cennete en son giren kişiyi hatırladım.

Hani ona bile dünyanın on misli kadar nimet 

verileceği müjdelenmişti...

Bir an hayallere daldım.

 kendi kendime dedim ki:

Şöyle rivayet edilirdi hani

Cennete en son giren kula bile, 

Rabbi dilediğini iste der.

Ve ona dünyanın on misli kadar nimet ihsan eder.

Bunu düşününce insanın gönlüne 

sanki şöyle bir hitap düşüyor:

"Ey kulum! Ne istersen iste; vereyim.

Söyle, daha ne dilersin?

Katımızda daha fazlası da vardır."

Sevinmezmi insan bu müjdeye

Rahmetinden umut kesilir mi hiç Rabbimizden?

Umudumuz;

herkesin sevineceği o büyük günün,

 mutlaka geleceğidir.

Çünkü Rabbimiz söz vermişti:

Ve le sevfe yu'tîke rabbuke fe terdâ.

"Rabbin sana verecek, sen de razı olacaksın." 

Umutsuzluklar bir gün gül bahçesine döner.

Burası bir imtihan yurdudur.

En ağır meşakkatlerle önce iyiler sınanır.

Dökülen gözyaşları bir gün sevince karışır.

Yaralar rahmetle sarılır.

Buna bütün kalbimizle inanıyoruz.

Sonra yine gönlüme aynı hitap gelir gibi oluyor:

"Ey kulum! Varsa daha iste; vereyim."

Kul ise başını eğerek şöyle der:

"Rabbim... 

Bana bunca nimet verdin. 

Senin rızandan ve Sana yakın olmaktan başka,

 ne isteyebilirim ki?"

mesakin-21/07/2026

⚜️───⚜️───⚜️⚜️───⚜️───⚜️

Kaynaklar:

(1) Duhâ Sûresi, 93:5.

(2) Sahîh Müslim, Îmân; Sahîh Buhârî, Rikāk (Cennete en son giren kimse hadisi).