Unuttum Gitti Seni

Almasan da gönlüne, uğradım ben arada.

Şöyle uzaktan baktım, unuttum gitti seni.

Hayalini kurduğun o tozpembe dünyada,

Anladım ki ben yoktum, unuttum gitti seni.

Sığdıramadım ilkin içime telaşımı.

Ateş düşecek dedim, yakacak bu döşümü.

Meğer öyle değilmiş; ne bir eğdim başımı,

Ne de boynumu büktüm, unuttum gitti seni.

Olsa bu yaşadığım hüsranlarımın ilki,

Üzülür, kahrolurdum; acı çekerdim belki.

Bu dağda bu patlayan ilk dinamit değil ki,

Sanma yıkıldım, çöktüm; unuttum gitti seni.

Sen gördüğün o düşten sakın ola uyanma.

Bundan sonra ben anmam, sen de adımı anma.

Yokluğunda yas tutup hayata küstüm sanma;

Birkaç gözyaşı döktüm, unuttum gitti seni.

Bulamadım hiç seni, olsak da biz dip dibe.

Niye sen saklanandın, neden hep bendim ebe?

Artık burada bitsin oynattığın körebe;

Ben bu oyundan çıktım, unuttum gitti seni.

Kurşuna dizdim seni, kalpten gelen cevazla.

Gönlüme huzur verdim, yaptığım bu infazla.

Öyle uzun sürmedi, düşünmedim çok fazla;

Bir dal sigara yaktım, unuttum gitti seni.

Şüphesiz yüreğindi sevdamın karargâhı.

Bilesin, duyguların değişti nişangâhı.

Umutlarla doldurup gönül denen silahı,

Yarınlarıma sıktım, unuttum gitti seni.