25 Temmuz Dünya Boğulmayı Önleme Günü Anısına

Bir gün kahvede oturuyorum, malum bütün yazarların yazılarını yazdığı yerdir! 

Ama aklım çocuklarda. Gelen giden çocukları inceliyorum. Ve çocuklar için yazdığım kitaplarda ne eksiğim var sürekli ona bakıyorum. 

Ve bir anda çok büyük bir boşluk fark ettim. 

Boğulma. 

Suda boğularak ölen çocuk vakaları.

Ben daha bir şey diyemeden zihnimde o hareketlilik başladı. 

Ömrümün 20 senesine Dicle'nin kenarında bir köyde geçirdim. 

Orada yüzme öğrendim. Yüzmeyi öğrenirken boğulma tehlikesi geçirdim. Ve hayatımın ilerleyen dönemlerinde başkalarını boğulmaktan kurtardım. 

Ayrıca birçok boğulma olayının gerçekleştiği bir alandan geliyordum. 

Batman'da benim çocukluğumdan bugüne değişmeyen haberler vardı yaz döneminde. 

Akrep sokmaları, damdan düşmeler ve boğulma vakaları.

Kalemi elime aldım ve yazmaya başladım. 

Bir yandan inceliyor bir yandan okuyor bir yandan da yazıyorum ve yazdıklarımı belli bir zemine oturtmaya çalışıyorum. 

Önce Dicle nehri'nin kenarından başladım. Şehirli bir çocuğun Dicle nehrinin kenarındaki bir köye gelmesi ile başlıyordu her şey. 

Sulama kanalları vardı. Su birikintileri, göller, bina yapmak için açılan temel çukurları, en sonunda havuz ve deniz. Denizde çeken akıntı yada rip akıntısı ve kurtulma yolu. 

En sonunda kitap bitti. 

Kendimce zor olan kısımla tamamlamıştım. 

Hayır en kolay kısmıymış sonra anladım. 

Kocaman bir sessizlik!

Kitabı İngilizceye çevirdim ve Amazon.com sitesinde e-kitap olarak şu an yayınlanıyor, bugün saat 24.00'e kadar da ücretsiz. 

Hamdullah Tayfur ismi ile arama yaptığınız zaman kitabı göreceksiniz. 

Bitmeyen hikayeyi burada bitirmiş olayım.

Saat 21.23

25 temmuz 2026 

Elazığ