Ele Demedim

ELE DEMEDİM

Deryayım içimde sır ettim derdi

Tevekkül eyledim ele demedim

Tövbe isyan etmem kaderim verdi

Bağrımda ateşe çile demedim

Filizdim yeşerdim sundum çiçegi

Sakladım özümde süzdüm gerçeği

Bilmem ki hayatın nedir ölçeği

Çektim hasretini güle demedim

Sarıldım geceye gölgeme sindim

Bir zaman volkandım şimdi ben söndüm

Pervane olmuşum doğruya döndüm

Yar bilip gurbeti sıla demedim

Sakladım mektupta yazdım niyazı

Gözümün ucunda kaldı birazı

Tutuklu bıraktım duyguyu hazı

Duyan olur diye yele demedim

Leyla oldum gezdim Mecnuni aşka 

Değer vermez oldum paraya köşke

Çözen biri olsa derdimi keşke

Yandım ateşlerde çöle demedim

Topladım yükümü gezdim devranı

Emaneti taşır gönül kervanı

Gözümün ucunda taşırım canı 

Yandığım ateşi küle demedim.

Filiz KÜYÜK ✍🏻 25.07.2026