Son Sarılışın

SON SARILIŞIN

Kötü sözler söylemedik birbirimize

Yalanlar girmedi aramıza

Kapatmadık kapıları nefretle

Sadece dünya üzerimize yürüdü

Gözlerinin içine bakarken 

Ellerimin buz kesmesi bu yüzden

Giderken arkamı dönüp de

Sana son kez daha bakmam bu yüzdendi.

Bizi biz bitirmedik sevgilim

Bizi kaderin o soğuk 

O acımasız duvarları ayırdı

Her şey böylesine tazeyken

Yüreğim birden bire

Senin kalbinin ritmiyle vururken 

Çöktü üstümüze

Mecburiyet denen o kara gölge 

Ne garip bir çaresizliktir bu

Seni hâlâ canımdan çok severken

Varlığımı yok sayıp 

Sessizce hayatından çıkmak

Sevdamızı kara toprağa yâr etmek

Kendi cenazene elinde tek bir karanfille 

Gitmek gibi bir şeydi bu

Gözlerinde gördüm o yıkımı

Yutkunduğun her cümlede hissettim

Gitme diyemeyişini, 

İkimiz de biliyorduk çünkü

Kalsak, ikimizin de 

Bu enkazın yurduna yar olacağını

Ki yaşayıp öğreniyormuş insan

Bazen gitmelerin  

hiç bitmeyecek bir sevginin bedeli olduğunu

Şimdi hangi sokağa sapsam 

İçimde sen varsın

Hangi rüzgâr esse 

Kokunu getiriyor uzaklardan

Kalbim sana bu kadar doluyken

Söyle bir başka hayatı

Gönlüme nasıl sığdırıp

O son sarılışı 

Nasıl unutacağım ben

Dünyalar başıma yıkılırken 

Sarıldığın o son saniye var ya

İşte orada durdu zaman

Ayrıldık ama kopamadık

Bitti dedik ama sönmedi içimizdeki o yangın.

İki yabancı gibi geçeceğiz 

Aynı şehrin caddelerinden belki

Belki de zamanın hükmünde 

Göz göze gelsek bile 

Canımız yana yana

Bakışlarımızı kaçıracağız birbirimizden

Ama ikimiz de bileceğiz ki

Bu bir vazgeçiş değil

Bu birbirimizi yaşamak adına

Verilmiş en ağır sadakadır

Hoşça kal, helalim olan çaresizliğim…

Hoşça kal, yarım kalan hikâyemin en güzel cümlesi.

HOŞÇAKAL...

Filiz KÜYÜK ✍🏻