Gizli Polis

Bankta hareketsizce duran adamın karşısından geçerken gözüne takılmıştı. Başında eski bir kasket, gözlerinde güneş gözlüğü, bir elinde değnek, diğer elinde ise hafif dolu bir torba vardı. Gelip geçenler avucuna üç beş kuruş para sokuşturup kalabalığa karışıyor, o ise hiçbir tepki vermiyordu; ne teşekkür ediyor, ne tebessüm ediyor ne de kıpırdıyordu. Bostan korkuluğunu andırıyordu.

Yanına yaklaştığında, küçük bir kâğıda büyük harflerle şöyle yazıyordu:

"Sağır, kör ve dilsizdir."

"Şu milletin yakasından bir düşmediniz gitti." dedi. "Bozuk paralarımı vereyim de sevindirsem şunu."

Dört beş adım atmadan,

"Senin bozuk parana ihtiyacımız yok. Var git yoluna be adam!"

sesiyle irkildi.

Gayriihtiyari sordu:

— Sen kimsin?

— Sen kimsin?

— Senin gibi sahtekâr değilim.

— Nereden biliyorsun sahtekâr olduğumu?

— "Sağır, kör, dilsiz." diyerek dilencilik yapıyorsun. Görüyorum ki yaşın da genç. İnsanları kandırmaya utanmıyor musun?

— Ya sen utanmıyor musun, sadaka vermek için bozuk para vermeye?

— Veririm, vermem; sana ne?

— Sesini yükseltme!

— Yükseltirsem ne olur?

— Bak arkadaş, seninle uğraşamam. Al şu verdiğin parayı, çek git!

— Dilenciye verilen para geri alınmaz.

— Ben dilenci değilim.

— Ya nesin?

— Kim olduğumu öğrenmek istiyorsan yanıma yaklaş. Ancak bana söz ver, kimseye söylemeyeceksin!

Korku, endişe ve panik içerisindeydi,sertçe bakıştılar bir müddet. Adam kimliğini çıkarıp şöyle dedi:

"Ben gizli polisim. Bu çevrede yasaklı madde kullanımıyla ilgili ihbar yapıldı,görev başındayım,lütfen buradan uzaklaşın!"