Küfür

Küfür, dilin zehridir. Arkadaş ortamlarında şaka olarak söylenip gülünüp geçilse de, bir tartışmada veya kavgada edildiğinde ciddi olumsuz sonuçlar doğurabilir. Size birinin küfür ettiğini duyduğunuzda ya dişlerinizi sıkar o ortamdan uzaklaşırsınız ya da yumruklarınızı sıkar, "Allah ne verdiyse" dalarsınız. Küfredene dua edecek hâliniz yok ya...

Babamla birlikte yevmiyeli işe gitmiştik. Delikanlı olduğum yıllardı. Üniversite sınavı sonuçları açıklanmıştı fakat istediğim bölüme yerleşecek kadar puan alamamıştım. "Kazandın mı?" diye soranlara ne "Kazandım." diyebiliyordum ne de "Kazanamadım." Barajı geçmiş, tüm ön lisans bölümlerini tercih edebilecek durumdaydım yani bir bakıma "kazanmış", istediğim programa puanım yetmediği için de "kazanamamış" oluyordum.

Traktörün römorkuna buğday destelerini yüklerken o abi sınav sonucumu sormuştu. Ben de kazanamadığımı söyleyince, "Hay senin..." diyerek yüzüme karşı küfretmişti. Üstelik hem uzaktan akrabamızdı hem de adaşımdı.

Köprünün altından çok sular geçti ve beni bir okuma sevdası sardı. Kaç kez üniversite sınavına girdiğimi hatırlamıyorum. Hepsinde geçerli puan aldım; açıköğretimden ve örgün eğitimden birçok bölüm kazandım. O küfür karşısında duyduğum öfkenin ve kinimin cevabını eğitimle vermiş oldum. Yetti mi? Yetmedi... İkinci üniversitenin de kapılarını araladım.

En büyük cevabımı ise bugün vermiş oldum bir devlet üniversitesinde tezsiz yüksek lisans programına başvurumu yaparak. Kulağa çok hoş geliyor; "Lisans mezunuyum." demek başka, "Yüksek lisans mezunuyum." demek bambaşka.

Tercih döneminde bocalayan gençlerimize örnek olsun: İnsan, pes ettiğinde kaybeder.

Pes etmeyin, gayret edin!

Pes etmeyin, başarılı insanların hayat hikâyelerini dinleyin ve onlardan ilham alın!

Pes etmeyin, sistem size ne dayatırsa dayatsın, direnin!

Pes etmeyin; dünyadaki en değerli varlık,sizsiniz.