Profesyonel Aşçılar

"Zamane çocuklarımıza" "yeni nesil" dediğinize göre bizler de "eski nesil" oluyoruz. Ben üzerime alınmıyorum; çünkü literatür böyle. Yani yeni iş yeri, eski iş yeri; yeni kitap, eski kitap; yeni bakan, eski bakan; yeni başbakan, eski başbakan...

Ayrım yapmak istemiyorum ama bu yeni neslin sadece isimleri değil; huyları, tavırları ve bakış açıları da farklı,zaman zaman onlarla iletişim kurmakta zorluk çekiyorum.

Eski ustalara: "Ustam, bu böyle olmaz, bunu değiştir." dendiğinde hemen değiştirirler; zeytinyağı gibi üste çıkma mücadelesine girişmezler.

Yeni nesle bir dokun, bin ah işit! Bahane üstüne bahane bulmayı hüner sayıyorlar. Çözüm odaklı değiller ve yaptıkları her işte onay bekliyorlar. Büyük ölçüde özgüven eksiklikleri var, sorumluluk almaktan kaçınıyorlar. Belki de yanlış yapmaktan korkuyorlar ama "deneme-yanılma yoluyla öğrenme" diye bir öğrenme modelinin olduğunu  da bilmiyorlar. Kimse anasından sanatçı, zanaatkâr ya da usta olarak doğmuyor;  doğru,yanlış yapa yapa öğreniliyor. Bu kadar çekimser olmaları hem kişiliklerini hem de işlerini olumsuz etkiliyor.

İşe başlamadan önce ilk sözleri: "Hiç çalışasım yok, yorgunum."

Zor bela biraz çalıştıktan sonra: "Akşam da olsa da gitsek."

Bu çocukları bu hâle kimler getirdi? Yolun başındalar, önlerinde uzun bir gelecek var ama temellerini şimdiden atmaları gerekiyor ancak gidişatları pek ümit verici değil.

Öğrenmeye tamamen kapalı değiller belki ama ya eksik yapıyorlar ya da yanlış. Hepsi böyledir diyemeyiz; içlerinde aslanlar gibi çalışıp alın teri dökenler de var. İşe başlayalı aylar olmuş, hâlâ dün başlamış gibiler; yani hem işe yabancılar hem de kendilerine.

"Otelde en zor iş nedir?" diye sorsalar, hiç tereddütsüz "Stajyerlerle uğraşmak." derim. Yönetimin gözünde onlar stajyer değil; hepsi profesyonel aşçılardır ama gerçekler çok farklı.

Uyarılarda bulunursun: "Sen bizi strese sokuyorsun." derler.

Yapacakları işleri söylersin: "Biz zaten bunları biliyoruz." derler ama ceplerinde yumurta varmış gibi öylece dururlar.

Sezonun bitmesine gün sayarlar.

Sadece bedenen mutfaktalar,ruhen başka dünyalarda.