Seni Benden Çalan Serkeş Takvim Yaprakları

"kimi gün öylesine yalnızdım

derdimi annemin fotoğrafına anlattım.

annem

ki beyaz bir kadındır.

ölüsünü şiirle yıkadım.

bir gölgeyi sevmek ne demektir bilmezsiniz siz bayım

öldüğü gece terliklerindeki izleri okşadım."(Didem Madak)

Mahcup bir gülüş diliyorum evrenden

Hani, içimin eksikliklerini dikip de güvende kalabileceğim

Bir liman

Hele ki yok mu serkeş takvim yaprakları?

Ah, anne seni de beni de zamanı da yine benden çalan

Alıntı olmaz benim şiirlerim

Gel gör ki:

Endamlı bir şekilde alınır her biri

Hele ki:

Kalemim ve yüreğim tutukluk yaptığında

Kumdan kalelerim yıkılıp da kıyıya vurduğunda

O ki:

İnsanların yüzüme vurdukları

Kısaca neresinden tutsam hayatı

Elimde kalmakta hem de rötarlı

Alımlı olmalı hem benim şiirlerim

Mademki seninle raks eden gönül telim

Vurdu mu da gamlı notalara

Bilemem de ne söndürür içimdeki yangını

Beyhude sözlerden fırsat bulup da

İçime boca edeceğim gözyaşlarım:

Söyle anne yeter mi bu devasa yangını söndürmeye?

Ne kulpum alakasız insanlara

Ne kulp takarım içimdeki rüzgâra

Alabildiğine ve olabildiğince eserim de efkârla

Şiirlerim ve sen

Katık ettiğim her hücrem hem de çehrem

Bilinmezin güzergâhında çalıp da oynamadığım şu evren

Beni benden alır hayat hem

Ne zamanki seni düşünsem.

Yorgun muyum?

Hayli.

Yıldım mı?

Olacak iş mi?

Ya, sönmeyen hasretim ve yaktığım gemilerim

Üstelik bendim ben

Hem süvarisi gemilerin hem de kaptanı dümenin

Yedek aldığım kimse de kalmadı hem

Gidenlerin ardından tozlarını dahi almadım ruhlarının

Göçebe tanrıların mezarında

Gömülü bir papatya ya da aşkın tarhıyım

Ve de İlahi Aşkın

Hem farkında hem tadında yol aldığım

Al sana şiir

Al sana gözyaşı

Al sana geçen zamandan arda kalan bunca yası

Bakalım sonlandırır mı Tanrı?

Başa dönmeden

Nihayete de ermeden

Ben ki: kubbede saklı o Çobanyıldızı

Güttüğüm ise duygularım ve de hayatın romansı

Ederi var ya da yok gel gör ki:

Beni böyle yarattı ulu Tanrı.