Katre Katre Yalnızlık

Yalnızlığın kollarında sessiz ve içe kapanık 

Hiç bir ışık yok her yer karanlık 

Senden olana, seninle var olana fersah fersah uzaklık

Akla gelmez olmuşuz artık

Gün geçiriyoruz öylecesine

Her biri tıpatıp dünlercesine

Can tene , düşünceler beyne sığmaz oldu

Bir yumru oturdu gönüle inim inim inlercesine

Yükler ve yakarışlar yola serpilmiş

Adım adım gitsen de dönsen de amaçsız

Düşünceler sığ, zaman ise sonsuz ve geniş

Monotonluk katre katre ruha işlenmiş