Tuvaldeki Şiir

Birikmiş bir resiftir her mercan,
Bu demin yeniden harmanı olmaz.
Bu sebeple cümlelerim bir lara;
Med cezir olmasa ortaya çıkmaz.

Sühan altın öğüt, sükut bir zercan,
Cümle sözü üstüne alarak olmaz.
Yüreğin kavası akıl, bil cümle ruhlara;
Tımara gerek var, sıhhatsiz olmaz.

Hayat resmedilir, olur bir canvas.
İçimde bir his var, hiçbir zaman durmaz.
İlmeği kırk düğüm atsam da bazen,
Asmaya gerek var, teşhirsiz olmaz.

Kalemim yazmak kadar çizmeyi sever.
Renkleri, ahengi bu yaşadıklarım.
Cisimler olmasa da asıl suretler,
Pinhan olmayan aklımı yormaz.

Redifi beyaz güvercin bu yüreğin,
Her dalda böyle güzel de durmaz.
Sıkıntı manzaraya gark olup yakışmak,
Cümle gözü üstüne alarak olmaz.

Resimde sınır, üryan bir derinlik.
Dışındaki çerçeve burhanı olmaz.
Sığ bir kayalık elbette vardır;
Her güzel şey buhransız olmaz.

Her şiir şairiyle ederken hasbihal,
Tuvaller ressamına
pünhan mı olmaz?

Tcpassenger_i.erdoğan

16.02.2025/Ankara