Diyarbakır Terennümleri

Diyarbakır şehrini seyre daldım surlardan,

Bugüne gülümsedi o kadim asırlardan!

İyileşmiş yüreği yaradan, nasırlardan!

İnsanlık yapısında temeldir Diyarbakır!

Kayapınar, Sur’uyla güzeldir Diyarbakır!

Zamanı kuşatandır, hem ebet hem ezeldir

Dünün keşmekeşinde bugün daha güzeldir

Güneydoğu’nun gülü, gönlümüzde özeldir

Kardeşliğe uzanan bir eldir Diyarbakır!

Bismil’le, Çermik’iyle güzeldir Diyarbakır!

Hilâlimin al’ıyla boyanmışsın ey şehir!

Derin uykularından uyanmışsın ey şehir!

Hasretin ateşinde çok yanmışsın ey şehir!

Ebede giden yolcu, ezeldir Diyarbakır!

Yenişehir, Bağlar’la güzeldir Diyarbakır!

Geçmişten geleceğe akan bir nehirsin sen!

Yaşayan ve yaşatan vefalı şehirsin sen!

Köklerin derindedir; evvelsin, ahirsin sen

Gönül bağlamasında bir teldir Diyarbakır!

Çınar’ıyla, Çüngüş’le güzeldir Diyarbakır!

Asur’dan Urartu’ya çağların vardır senin

Hevsel ismiyle mamur bağların vardır senin

Andok, Maden, Karacadağların vardır senin

Çoğu kere sert esen bir yeldir Diyarbakır!

Ergani’yle Dicle’yle güzeldir Diyarbakır!

Roma’dan bugünlere ayaktadır surların

Yakar yandırır bizi türkülerde efkârın

Nice güzellik saklar; dünün, bugünün, yarın

Azmî’de, Gülşenî’de gazeldir Diyarbakır!

Kocaköy’le, Kulp’uyla güzeldir Diyarbakır!

Karanlık gecelerin zülâlisin ey şehir!

Bu gönül kalesinin hilâlisin ey şehir!

Şehidimin, gazimin helâlisin ey şehir!

Uğrunda ölenlere bedeldir Diyarbakır!

Silvan’ı, Lice’siyle güzeldir Diyarbakır!

Al’ıma bedel saydım toprağını, taşını

Hep içine akıttın gözlerinin yaşını

Kimse engelleyemez istikbâle koşunu

Gönül bahçelerinde bir güldür Diyarbakır!

Hazro’su, Eğil’iyle güzeldir Diyarbakır!

Nice seneden beri dağların duman senin!

Taşıdığın asil ruh, dertlere derman senin!

Mâziden istikbâle surların yaman senin!

Öfkeye, kargaşaya engeldir Diyarbakır!

Hani’si, Hevsel’iyle güzeldir Diyarbakır!

Kadim medeniyetin beşiğisin ey şehir!

Hürriyet kapısının eşiğisin ey şehir!

Aydınlık şafakların ışığısın ey şehir!

Yüreğe konuşlanmış pergeldir Diyarbakır!

Surlarla, İçkale’yle güzeldir Diyarbakır!

Bir anka kuşusun sen, küllerinden doğmuşsun

Zincirlerini kırıp karanlığı boğmuşsun

Âb-ı hayat misali üstümüze yağmışsın

Önünde durulmayan bir seldir Diyarbakır!

Delilo halayıyla güzeldir Diyarbakır!

Yürek yakan hoyratsın, sazımızda telsin sen!

Anne kadar sıcaksın, kim demiş ki elsin sen?

Ey sahabeler şehri, bahçemizde gülsün sen!

İlmek ilmek işlenmiş danteldir Diyarbakır!

Cünbüş’le, zilli tef’le güzeldir Diyarbakır!

İlâhî bir nakkaşın fırçasında nakışsın

Sonludan yola çıkıp sonsuzluğa akışsın

Kimilerine dümdüz, kimisine yokuşsun

Kolay geçit vermeyen bir beldir Diyarbakır!

Şair Ahmet Arif’le güzeldir Diyarbakır!

Ülkemin mamur şehri, Mardin’in kapısısın!

Kardeşliğin, dostluğun muhkem bir yapısısın!

Huzurun membaısın, ülkemin tapususun!

Sevgi terennüm eden bir dildir Diyarbakır!

Şair Cahit Sıtkı’yla güzeldir Diyarbakır!

Üstünde nice kadim devrin izleri vardır

O efsunkâr yüzünde dünün gizleri vardır

Gözü çıkasıların sende gözleri vardır

Kadim değerleriyle bir ildir Diyarbakır!

Karakoç’la Gökalp’le güzeldir Diyarbakır!

Hasretin çeşmesisin, gözümden akan şehir!

Hicranın aleviyle ruhumu yakan şehir!

Zakkumun inadına karanfil kokan şehir!

Hiçbir yere benzemez, özeldir Diyarbakır!

Yediden yetmişine güzeldir Diyarbakır!

04 Ağustos 2026/Trabzon

M. NİHAT MALKOÇ