Özlenmekten Gidemezsin Sevgilim

toprakta can bulan bitkiler gibi 

sen de can bulmuşum 

ben tepeden tırnağa sana aşık olmuşum 

sen gönül kapından kovup beni unutsan 

benim kalbimden gidemezsin sevgilim 

    nereye gidersen git 

     istersen beni kendinden mesafelerce it 

    bu aşk hikayesinden 

   ölmeden gidemezsin sevgilim 

   ne mazinin eli seni bende silmeye yeter 

   ne seni yazan kalem ne yazılan yaprak biter 

   bu kalpte her gūn hasretin tüter 

  ben ölmeden özlenmekten 

     gidemezsin sevgilim 

   irfan kökten