İnsan Anlasa

Boşuna taşlardan umut dilenme

Kanma altın gümüşün rengine

Karışacak bir gün toza toprağa

Gencim deyipte kendini kandırma

Dünya seni sana sevdirir sahtece

Doğumdan ölüme ağırlar sadece

Sıkma ruhunu eğlenceyle meyle

Sonun gönderir seni bir kefenle

Sen özenli yaratıldın özenli yaşa

Verme nefsin yularını şeytana

Önünü alamazsın heva şehvetin

Melun ibisle çıkamazsın başa

Kapılma dünyanın fitne ateşine

Kazanlar kaynıyor her köşesinde

Umut bağlama zillet küfür yayana

Senin bir sahibin var anlasana

Yaşarken insanlara tepeden bakıp

Kibirlenipte cenetini ateşe atıp

Sağın solun zamanın bir imtihan

Kaybeden değil kazanan olsana