Tam da Böyledir Yaşamak

Körpe bir çığlıkla aralanır dünyanın kapısı,

Beşikten düşen gölge emekler yabancı odalarda.

Önce bir belirsizlik dolaşır,

Sonra ses sese alışır.

Adım adım sürüklenir insan hayatın çarkına,

Uğultulu bir nehrin akıntısına kapılır gibi.

Bırakır kendini hayatın akışına.

Zamanla aynadaki yüzü değişir 

Ulaşılmaz ufuklara duyulan özlemle.

Zihnin labirentlerinde kaybolur,

İçinde esrarengiz havanın tınısı.

Bir heves, bir özlemdir artık şarkısı.

Gün olur uçar, gün olur düşer

Ama yine de uçmak ister.

Yükseklerden bakınca dünyaya,

Sınırları belirsiz, kimsesiz bozkırlara dalar.

Yeryüzü kavgalarına alışır;

Belki ezilendir, belki ezen,

Ya bekleyendir ya da gezen.

İşte tam da böyledir yaşamak,

Tam da bu dizelerle başlar.

Bir çırpınış, bir direniş...

Sonunda donar o eski bakışlar.

Açılan dünya kapısı, aynı sükûnetle öbür tarafa açılır,

Onca emek, umutlar taşınır.

Belki arada bir adı anılır.

Mustafa yaman

25 temmuz 2026