Sayım

Üç harfli marketlerin indirim yarışına tutuştuğu günlerdeyiz; sanki birbirleriyle anlaşmışlar gibi, kampanyasız gün geçmiyor. Bazı halkımız "Önce indirim, sonra bindirim" dese de tüketim çılgınlığına onlar da dahil oluyor. Sosyal medya sayesinde reklamlarını daha hızlı yapıyor ve müşterilerini artırıyorlar. Öyle ki bazı ürünler gelir gelmez tükeniyor. Hatta kasiyere kafa tutanlar bile oluyor:

"Nasıl bitti, daha bugün gelmişti, başka şubede var mıdır?"

Geçen hafta bu marketlerden birine gittim. Dört-beş tane çalışan öyle soluksuz çalışıyordu ki... Kapanma saati geldi zannettim, saatime baktım; kapanmasına bir saatten fazla vardı.

"Zam mı gelecek?" diye sordum.

"Sayım var abi" dediler.

Ancak koydukları her ürünün altına etiket yapıştırıp fiyat yazmaları beni işkillendirdi. En yetkili yöneticisine sormak isterdim: "Sayım yapılırken etiket değiştirilir mi?"

Sürekli aldığım yoğurtta on lira fark vardı.

Kasaya geldim, genç  çocuğun yüz ifadesinde bir memnuniyetsizlik hissettim. Aksilik işte, kartımı okuttum fakat alışveriş fişini almak için dört dakika kadar bekledim, onaylanmadı. Sırada kimsenin olmaması büyük şanstı.

"Hakkını helal et abi" dedi genç çocuk, "bilgisayar biraz eski de..."