Müdür Olmak

İyi bir müdür nasıl olmalıdır? Çok konuşan mı, çok bağıran mı, çok kızan mı, çok azarlayan mı, çok samimi olan mı, yoksa çok mesafeli duran mı?

Bildiğiniz üzere, bir iş yerinde patrondan sonra en yetkili kişi müdürlerdir. Departman müdürleri sadece kendi alanlarından sorumluyken, genel müdür iş yerinin güvenliğinden, personelinden, temizliğinden, muhasebesinden, bütçesinden; kısacası her şeyinden sorumludur ve mesaileri de uzundur.

Patronu devlete benzetebiliriz. Mülk sahibidir, kalıcıdır, kuralları vardır ve her şeyden haberdardır. Müdürleri ise hükümete benzetebiliriz. Patronun politikalarını uygulamakla yükümlüdürler ve aynı zamanda patronun işçisidirler. İşler yolunda gitmediğinde istifaları istenir ve vedalaşılır.

İşçiler arasında bazen güzellemeler yapıldığı gibi, bazı çirkin yakıştırmalar da yapılır.

"Müdür, patronun sağ koludur."

"Müdür, patronun ışıldayan yüzüdür."

"Müdür, patronun yan cebidir."

"Müdür, patronun hem hizmetçisi, hem temsilcisi hem de maşasıdır."

"Müdür, işletmenin reklamcısı, habercisi ve imajıdır."

Genel çerçevede müdür, patron ile işçiler arasında köprü görevi gören bir kontrol mekanizmasıdır. Ancak bu ölçüyü kaçıranlar da yok değildir. Bu nedenle kimileri "yalaka", "yaypak" ve "yavşak" olmakla anılır. Bu görüştekilerin tezleri ise şunlardır:

"Müdür, bizleri görmezden gelir ve dertlerimizi dinlemez."

"Müdür, az kişiyle çok iş yaptırmanın hesabını yapar."

"Müdürün tek hedefi vardır: Patronun gözüne girmek."

"Davulun sesi uzaktan hoş gelirmiş." Müdür olmak; temiz ve ütülü takım elbise giymekten, bilgisayarın başında saatlerce oturmaktan, istediği zaman çay kahve içmekten, önüne konan evraklara imza atmaktan ve sürekli firmalarla görüşüp anlaşmalar yapmaktan ibaret değildir. Onun da bir ailesi vardır; babadır, abidir. Bizler gibi çeşitli sorunları vardır yani anlatmak istediğim, insanüstü bir varlık değildir;yanlışları da vardır, bize kattıkları da.

Doğrusunu söylemek gerekirse, müdür olmak gibi bir amacım yok. Olsam da başarılı olabileceğimi sanmıyorum. Eskilerin dediği gibi, "Azıcık aşım, kaygısız başım." Kendime vakit ayırmayı, kariyerden daha çok seviyorum.