Pelesenk

PELESENK

Yaşamın ulu çınarı dillendi

Anlamamıştı kimse inatla

Kavak yellerine kapılmış sürüklenirken zamanda

Çam ormanlarının kokusu

Gökleraşırı parfüm,

Meşe hışırtıları serenat olmuştu

Rüzgarın sıkıştırdığı bulutlara

Ölümler kustuk kızılcık dedik

Zaman unutturur sandık

Kırdığımız cevizleri

İncecik bir çizgiydi hayat

Dile pelesenk şarkılardan

Dut yemiş suslara...

Kopardık salkımından söğütleri

Maun sevdaları harmanladık

Hızar talaşlarıyla

İçtikçe zehirlendik gizli gizli

Kabus oldu akasya kokuları

Yataklarımızdan fırlatan, ter ile

Çitlembik patladı acıyla

Özü alınmış gül dalı patlangoçlarda.

Zaman durdu

Badem gözlüsüydük artık

Başucu zebanisi servimizin

Ve

Başa dönmek yoktu artık...

erolbaşçı