Şapkadaki Tavşan

Dedeler, torunların hem büyükbabaları hem de maskotlarıdır.

Bir çocuğun ağzından:

Dedemi babamdan daha çok severdim çünkü babam gibi her şeye kızıp bağırmazdı ve çeşitli cezalar vermezdi. Babam, görevi gereği il dışına gittiğinde bizde misafir kalırdı dedem ve annem:

“Babamı çok yorma!”  diye sert çıkışırdı.

Dedeme de sürekli:

“Baba, çocukla çocuk olma, bırak kamyonuna kumu kendi taşısın.” derdi.

Evcilik oynardık en çok dedemle, kamyonla kum taşıma yarışına girerdik fakat her defasında ben birinci olurdum.

Bir gün sordum:

“Dede, şapkanda ne var?”

“Tavşan var.” dedi.

“Onu da katalım oyunumuza.” dedim.

“İnsanlardan kaçar.” dedi.

“Neden kaçar?” diye sordum.

“Can güvenliği olmadığı için.” dedi.

Geçen gece dedem diğer odada uyuyordu, hem de öyle horluyordu ki uykumdan uyandırdı beni. Aklıma şapkasındaki tavşan geldi, o da benim gibi rahatsız olmalıydı. Gittim baktım; annemden gizli, ne şapka vardı ne de  tavşan. Anladım ki dedem kel olduğu için devamlı şapka takarmış.

Muhtemelen bana da şöyle diyecekti:

“Saçlarımı tavşan yedi.”