Ya Ben Ya Şiir

‘’Kimi gün öylesine yalnızdım

Derdimi annemin fotoğrafına anlattım.

Annem

Ki beyaz bir kadındır.

Ölüsünü şiirle yıkadım.

Bir gölgeyi sevmek ne demektir bilmezsiniz siz bayım

Öldüğü gece terliklerindeki izleri okşadım.’’(Didem Madak)

Teşekkürler sevgili Didem.

Ruhun şad olsun.

Bir gülüş ısmarladım ilham perime:

Yadırgadı.

Öksüzlüğümün g/izinde hayallerimi budadım

Göç mevsimi çok yakındı.

İlahi bir ışık aradım buldum da:

Karanlıkta dahi yönümü bulduğum

Kuytularda gezmesem de çok yorulduğum

Vuku bulacak bir cinayeti sorguladım:

Ya ben ya şiir…

Ruhum kiremit rengi modaya uyamadığım kadar da

Kadın ırkının yüz karası:

Ben ki:

Hala saklı bir kız çocuğu

İklimlerdeki sarkıtları bilediğim kalemim

Ve bileğimin gücü

Ruhumun hörgücü

İnsanlar ve de:

Sorgu sual hak getire.

Kadife sesimde uçuşan periler

Omzumdaki melekler her daim iş başında

Ve sustum sadece sustum sordum da size:

Ya ben ya şiir.

Omuzlarım çökük değildi asla

Yüzüm elbette güleç

Gel gör ki:

Hüzün mevsimin müdavimi

Bazen soluk suretler saklı o renk adeta kireç

Bense hayli beyaz hayli pembe

Eşkâlimi verdim memur beye ve sordum bir kere daha size sizlere:

Ya ben ya şiir.

Annem kederinden öldü yetmedi bana kaldı mirası

Hem kederin hem de ne varsa ederin hasılası

Millet para pul derdinde

Benim neyse artık servetim

Ve sordum hâkime:

Sizce müebbet mi yerim şiirden?

Anlamadı ve ikaz etti

Dedi ki kâtibe:

Ya o ya şiir.

Muğlaktı insanlar

Ve de müphem ruhlar

Kayıtsız kaldıkları kadar

Ve işte yine ihbar

Ediyorum hem kaderimi hem kederimi

Ömür ki:

Olayla ve duygular silsilesi

Ödediğim vergi 

Belki de sonlanmayan aşkımın külfeti

Sordum da saymana

Ya ben ya şiir:

Elbette siz, bayan dedi

Şiirlerin TC si olmaz ki…