Anne Bugün

Anne bugün dünya durgun,

Ben yorgun,

Sen huzursuz.

Her geçen dakika sırtımda bir şîrpençe.

Zaman süslü bir ölüm 

Ve

Saniyeler yaralar seni,

Saplanmışken beklentilerin göğüs kafesine.

Daralıyor soluğum,

Bir gölge çöküyor gezegenime,

Sanki bin yıldır güneş görmemiş odam

Ve artık bütün çiçeklerim boynunu bükmüş,

Bütün kırmızı sürgünlerim kurumuş.

Gezegenim,

Güneşin etrafındaki turunu tamamladan

Yarım kalıyor.

Astronomi şaşkın ,

Gökbilim vay vay da.

Falcılar dillerini yutmuş .

Bin yılda bir koşuyorum bir pencereye,

Perdeyi aralıyıp ,

Arıyor gözlerim nur'u,

Ziyayı,

Bedenimde bir ölü beyazlığı,

Ayak başparmağımda ,

İsminle numaralandırılmış 

Bir kartvizit.

Ben toprak atılmadan üstüne,

Atlıyorum,

En azgın , kuvvetli bir ham toprağa .

Tekrar filiz vermek için Anne .

Sümbülü susturmak,

Laleyi küstürmek,

Gülümü utandırmak için.

Ama umut bir safsatadan ibaret.

Çünkü çorak topraklara atılmış,

Bütün heveslerim Anne .

Masal kitabımın arasında 

Kocaman bir bıçak.

Sevgi korkak,

Hasret baki,

Gönül hep dört parça.

Yunus Abiç 

19 Ağustos Çarşamba